Integracja Sensoryczna

Terapię SI poprzedza diagnoza, w oparciu o którą dopasowywane są właściwe, najskuteczniejsze metody pracy indywidualnej z dzieckiem i rodzaje ćwiczeń wykonywanych podczas zajęć.

Integracja sensoryczna to prawidłowe współdziałanie naszych zmysłów, które umożliwia nam wykonywanie wszystkich codziennych czynności. Idąc po schodach, trzymając torbę z zakupami i rozmawiając przez telefon, nie zastanawiamy się nawet, jak to się dzieje, że wykonujemy to wszystko jednocześnie nie potykając się o stopnie, nie myląc piętra, na które mamy dojść, nie rozsypując zakupów i nie gubiąc wątku prowadzonej rozmowy. Sprawne wykonanie tego wszystkiego zawdzięczamy procesom, z których zachodzenia nie zdajemy sobie sprawy.
Aby wykonywać złożone czynności, musimy najpierw prawidłowo odbierać wrażenia zmysłowe, pochodzące z zewnątrz i z naszego ciała, odpowiednio je klasyfikować, porządkować i łączyć ze sobą. Procesy te zachodzą w dużej mierze poza naszą świadomością. Odpowiada za nie nasz układ nerwowy, to znaczy te jego części, których pracy nie jesteśmy świadomi, odczuwamy natomiast jej efekty.

Terapia SI stosujemy u dzieci:

  • ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się, takimi jak: słaba koncentracja uwagi, dysortografia, dysgrafia, dysleksja,
  • z ADHD, ADD, FAS,
  • autystycznych,
  • opóźnionych psychoruchowo,
  • niepełnosprawnych intelektualnie,
  • z Mózgowym Porażeniem Dziecięcym,
  • ze schorzeniami o podłożu genetycznym, np. Aspergera, Zespół Downa, Williamsa, Reta, Turnera.

Celem terapii jest poprawa i rozwój:

  • kontroli posturalnej i okoruchowej,
  • percepcji wzrokowej oraz koordynacji wzrokowo- ruchowej,
  • koncentracji,
  • percepcji słuchowej,
  • orientacji przestrzennej, schematu ciała.